برنامه این هفته ۹۰ اختصاص داشت به چگونگی پیدایش فوتبال در ایران و در ادامه به بررسی کلی تیم ملی از سال های دور پرداخت.   پیارم به نقل از جام ورزشی؛ در ابتدای برنامه این هفته ۹۰ بازی دوستانه ایران و اردن و سپس گزارشی از وضعیت فوتبال لبنان پخش شد. پس از آن ...

برنامه این هفته ۹۰ اختصاص داشت به چگونگی پیدایش فوتبال در ایران و در ادامه به بررسی کلی تیم ملی از سال های دور پرداخت.

 

پیارم به نقل از جام ورزشی؛ در ابتدای برنامه این هفته ۹۰ بازی دوستانه ایران و اردن و سپس گزارشی از وضعیت فوتبال لبنان پخش شد.

پس از آن آیتمی در مورد افتخار آفرینی ورزشکاران جانباز و معلول کشورمان در پارالمپیک که موفق شدند رتبه یازدهم بازی ها را کسب کنند و در میان تیم های آسیایی پس از چین رتبه دوم را کسب کنند پخش شد.
پخش یک بازی قدیمی از ایران و لبنان از دیگر بخش های برنامه نود بود. این بازی در رقابتهای جام ملت های آسیا در سال ۲۰۰۰ و در کشور لبنان برگزار و با نتیجه ۴ بر صفر به سود ایران به پایان رسیده بود.

گزارشی از پیدایش و نحوه شکل گیری فوتبال در کشورمان بخش اصلی برنامه این هفته را تشکیل می داد. فردوسی پور چهار نفر که هر کدام نماینده یک نسل از فوتبال ایران بودند را به برنامه اش دعوت کرد. عارف قلی زاده نماینده دهه ۴۰، حسن روشن نماینده دهه ۵۰، فرشاد پیوس نماینده دهه ۶۰ و رضا شاهرودی نماینده دهه ۷۰٫

 

* گیر فردوسی پور به عارف قلی زاد؛ کاپیتان دهه ۳۰ استقلال برای صغر سن
مهمان اول فردوسی پور پیشکسوتی بود که جزو نسل اولی ها فوتبال ایران به حساب می آید.

عارف قلی زاده متولد ۱۳۱۷ در تبریز است. او گفت که مثل همه از کوچه و خیابان فوتبال را شروع کرده است و برای نخستین بار به عضویت تیم دوچرخه سواران در آمده است. خود قلی زاده گفت: «البته شناسنامه من را دیر گرفته اند. فکر می کنم ده یازده سال پیرتر باشم.»

او این را گفت و با اشاره به نخستین بازی که برای تیم ملی انجام داد ادامه داد: «من دوازده سالم بود که برای تیم ملی بازی کردم. سال ۱۳۲۹٫ در همان سال به عضویت تیم کبونی تهران درآمدم. در آن تیم من از همه جوانتر بودم.»

در این لحظه فردوسی پور یک عکس قدیمی را روی آنتن فرستاد که قلی زاده به این روش با آن عکس تجدید خاطره کرد: «یادش بخیر. در این عکس به غیر از من هیچ کس زنده نمانده است.»

قلی زاده که خودش اعتراف کرده بود سنش بیشتر است وقتی با عکس دیگری که با سبیل بود روبرو شد خطاب به فردوسی پور گفت: «این عکس ۱۵ سالگی من است.» که فردوسی پور بلافاصله پرسید، در این عکس واقعا ۱۵ ساله هستید؟ اما جواب قلی زاده: «بابا، این قدر سن من را بالا و پایین نکن.»

پیشکسوت فوتبال ایران با بیان اینکه همیشه استقلالی بوده است و استقلال را دوست دارد حرف هایش را اینگونه ادامه داد: «همیشه طرفدار استقلال بوده ام و پیراهن آبی از تنم در نیامده است.این تیم ریشه دار ترین تیم ایران است.الان نبینید که تیم ما خوب نیست.»

ملی پوش نسل قدیم ایران یک خاطره هم از بازی با رژیم اشغالگر تعریف کرد و گفت: «در ژاپن ما یک بازی را به رژیم غاصب واگذار کردیم. این مثل یک داغ شده بود توی دل ما. بعد همه انرژی خودمان را گذاشتیم تا این تیم را ببریم و در بازی بعد آنها را شکست دادیم. این بازی ها در هند بود، آنها خیلی مغرور بودند ولی ما بد بردیم شان. در آن بازی ها مربی مجارستانی ما را فدراسیون به همراه تیم نفرستاد چون می خواستند هزینه ها را کم کنند.»

قلی زاده در واکنش به این سوال فردوسی پور که پرسید ماجرای خروج طلا از ایران توسط برخی از ملی پوشان در آن سال ها چه بوده است، گفت: «ایرانی جماعت همیشه سرمایه دار است. ما برای سفر به هند همراه خودمان طلا برده بودیم برای اینکه در آنجا آنها را تبدیل به روپیه کنیم. اما در فرودگاه ریختند و ما را گرفتند. به ما گفتند که این کار جرم است. تمام آن سکه ها را از ما گرفتند. ما نمی دانستیم که این کار جرم است.»

عارف قلی زاده که در کل ۱۰ بازی ملی را در کارنامه اش دارد ادامه داد: «۱۰ بازی ملی در کارنامه دارم و ۴ بار هم کاپیتان بوده ام. تا سال ۴۲ فوتبال بازی می کردم و پس از آن رفتم و مربی تیم شیخ راشد شدم، ولی از گرمای دوبی فرار کردم و رفتم سوئیس.»

انتقاد آخرین حرف های کاپیتان سابق تیم ملی است که بیشتر آن مربوط به استقلالی ها است. آنجا که او گفت: «من ۱۸ سال در استقلال بازی کرده ام. باشگاه اصلا اسمی از من نمی برد. این فوتبال از قدیمی ها به جدیدها رسیده است. از روزی که فوتبال را کنار گذاشته ام یک بار هم به ورزشگاه آزادی نرفته ام، هیچ وقت هم هیچ کس از ما دعوت نکرد. این ها همه اشتباه می کنند و باید از تفکرات بازیکنان قدیمی استفاده کنند.»

* حسن روشن: رایکوف مثل پسرش دوستم داشت
حسن روشن یکی از مهمانان برنامه تاریخ فوتبال ایران بود.

حسن روشن که برای بازی های دهه ۵۰ تیم ملی به استودیوی ۹۰ رفته بود از خاطرات فوتبالی اش گفت: «پدر من یکی از هم نسلان عارف قلی زاده بود که در دوچرخه سواران بازی می کرد، به خاطر او بود که من هم فوتبالیست شدم. سال ۱۳۵۲ بود که من از طریق رایکوف و اوفارل توانستم به سطح اول فوتبال ایران بیایم. بعد هم تا سال ۱۳۵۹ بازی هایم را ادامه دادم. به من می گفتند پسر شیرین رایکوف او مرا خیلی دوست داشت حتی خیلی وقت ها می آمد دنبالم تا ببردم سر تمرین.»

روشن در ادامه درباره شادی گل هایش گفت: «من از بچگی همیشه عادت داشتم زبانم بیرون از دهانم باشد. سر همین کار یکبار زبانم لای دندانم ماند و ۳۷بخیه خورد.»

روشن درباره یکی از بازی هایش برابر کره که مصدوم بود، گفت: «من با مصدومیت و مینیسک پاره بازی کردم و با درد شدید توانستم ۲ گل بزنم و بازی را ببریم.»

روشن تاکید کرد: «آن سال ها، سال های طلایی فوتبال ایران بود که به همه افتخارات آن سال ها رسیدیم.»

روشن در ادامه با اشاره به مسائل آکادمی گفت: «آقای فتح الله زاده آدم خوبی است ولی حرفش، حرف نیست؛ زیاد حرف میزند، زیاد قول میدهد ولی وسط راه شانه خالی می کند.» البته نه روشن و نه فردوسی پور نمی خواستند مباحث آکادمی در این برنامه مطرح شود.

روشن در قسمتی دیگر از صحبت هایش گفت: «بد است برای باشگاهی که نمی داند خانه پیشکسوتش کجاست.»

* فردوسی پور: کاش ملی پوشان ببینند و یاد بگیرند قدیمی ها چه غیرتی داشتند
عادل فردوسی پور با ترفندی قدیمی به بحث تحریم رسانه ها از سوی ملی پوشان واکنش نشان داد.

عادل فردوسی پور، تصاویری خاطره انگیز و کمتر دیده شده را به تصویر کشید. عادل درباره این تصاویر گفت: «این تصاویر را با لطف آقای ضرغامی پخش کردیم. تصاویری که خیلی ها می گفتند امکان پخش آن نیست اما شخصا آقای ضرغامی اجازه پخش این تصاویر را دادند. ایشان خودشان خیلی هم فوتبالی هستند.»

فردوسی پور در ادامه حرف هایش با حسن روشن هم گفت: «خوب است که ملی پوشان امروزی تصاویر بازی های شما را ببینند و یاد بگیرند که نسل های قبلی چطور با غیرت فوتبال بازی می کردند.»
عادل قیمت دلار و سکه را هم در این برنامه با شگفتی به زبان آورد تا جمع طعنه هایش جمع باشد.

برچسب ها :

این مطلب بدون برچسب می باشد.

لینک کوتاه :http://www.piyarom.ir/?p=1699

به نکات زیر توجه کنید

  • نظرات شما پس از بررسی و تایید نمایش داده می شود.
  • لطفا نظرات خود را فقط در مورد مطلب بالا ارسال کنید.